Parijs | Rue de la Tombe Issoire

La rue de la Tombe Issoire in het 14e arrondissement is een van de historische toegangswegen tot antieke Parijs uit de tijd van het Romeinse Rijk. Deze historische hoofdverkeersweg die liep tot aan de Seine baande zich een weg door het centrum van Parijs via de rue du Faubourg-Saint-Jacques en de rue Saint-Jacques. La rue de la Tombe Issoire werd ook veel door pelgrims gebruikt die vanaf de Tour Saint-Jacques via Orléans en Tours op bedevaart gingen naar het Spaanse bedevaartsoord Santiago de Compostella.

De straat zou zijn naam danken aan een oude legende. Volgens deze legende werden reizigers die op weg naar Orléans waren beroofd door een reus die Issoire of Isouard werd genoemd. Deze reus werd gevangen genomen door ene Willem van Oranje, ook genaamd Willem van Gellone. Willem was niet in staat het omvangrijke lichaam van de reus te vervoeren dus hakte hij hem het hoofd af. Het onthoofde lichaam werd ter plaatse begraven. Maar het is waarschijnlijker dat de straat zijn naam dankt aan een familie Isore of Isoire. Een tot in de 16e eeuw bekende familie, die woonde op Place Maubert. Maar de reus heeft wel zijn eigen plek gekregen. Op de hoek met rue d’Alésia is in 2007 een beeld van hem geplaatst, werk van de kunstenares Corinne Beoust. Je komt hier met metro 4, station Alésia, met de kerk in de rug naar links tot de kruising:

Als je je weg vervolgt (linksaf) door de rue de la Tombe-Issoire richting Place Denfert-Rochereau kom je op nr. 26 oog in oog met de buitengevel van het terrein van La Ferme de Montsouris, de laatste boerderij van Parijs.

De grote koetspoort verbergt een groot binnenterrein, waar de boerderij ooit stond, nu zijn er nog een grote schuur en een paar oude burgerwoonhuizen met mooie details.

Over deze plek is al meer dan 10 jaar een strijd gaande tussen een projectontwikkelaar, de gemeente Parijs, het gemeentebestuur van het 14e arrondissement en talrijke organisaties ten behoeve van veiligstellen van cultuurgoed. Een sloop- en bouwvergunning is afgegeven, weer ingetrokken, rechtzaken zijn gevoerd en zoals ik begrepen heb in het voordeel van de tegenstanders van de voorgenomen nieuwbouw geeindigd, maar het complex staat steeds verder te vervallen en er gebeurt helemaal niets. Ondergronds bevindt zich de oude kalksteengroeve van Port-Mahon

Dit ondergrondse complex behoort bij de Catacomben en kan tegenwoordig worden bezocht. Er liggen hier geen botten of schedels.

Over dit aparte geval van “laissez faire” is er een aardige website waar je van alles kunt lezen over wat er door de jaren heen gebeurd is, bijvoorbeeld dat op een dag in 2004 de krakers werden ontruimd door de politie en er zich werklieden meldden, zogenaamd van het electriciteitsbedrijf, die en passant begonnen met slopen, er waren raadsleden van het 14e arrondissement aanwezig die van niets wisten. Die krakers zaten om de hoek op nummer 17 van Villa Saint-Jacques, een paar mooie rustige straatjes waar nummer 17 echt uit de toon valt. Of dat er behoorlijk clandestien onderzoek is gedaan in de ondergrondse gewelven, die als historisch monument zijn aangemerkt.

Als je nu even een stukje terugloopt tot avenue René Coty en die rechtsaf neemt tot aan de achterkant van Hospice de Rochefoucauld, hoofdingang 15 avenue Géneral Leclerc, waar in de achtertuin zo’n klein gebouwtje staat dat we wel kennen uit Belleville, een zogenoemd regard, een kijkhuisje voor het waterniveau. Dit is Regard nummer 25 van het Aquaduc Médicis dat het water vervoerde voor het Palais de Luxembourg en de fonteinen etcetera van het park. Dus ook hier is het ondergrondse gebeuren in het 14e arrondissement prominent aanwezig.

Je bent nu bijna op Place Denfert-Rochereau met de Leeuw van Belfort in het midden, de ingang van Musée des Catacomben vlakbij, metro 4 en 6, RER B en bus 36 en 38 om weer ergens anders heen te gaan.

 

Posted in Uncategorized